زمان مطالعه5 دقیقه
می پسنـدم0
اندازه متن12
نرمکننده به معنی مادهای است که پوستهای خشک، زبر و پوستهپوسته را نرم میکند و ظاهر و احساسی بهتر به آنها میبخشد. زمانی که لایه بالایی پوست دارای آب کافی نباشد، خشک میشود. این مسئله باعث میشود که پوست ترک بخورد، پوستهپوسته شود و فضای باز بین سلولهای پوست باقی بماند. نرمکنندهها این فضاها را با مواد چرب به نام لیپید پر میکنند که پوست را صاف و نرمتر میکند. در ادامه به بهترین راه استفاده از نرمکننده خواهیم پرداخت.
نرمکنندههایی که حاوی مقدار زیادی روغن هستند، از عوامل انسدادی محسوب میشوند. این به معنی آن است که آنها پوست را با لایه نازکی از روغن پوشش میدهند که مانع از تبخیر آب موجود در پوست میشود. عوامل انسدادی، پوست را برای مدت طولانیتری هیدراته نگه میدارند.
بسیاری از مردم فکر میکنند نرمکننده و مرطوبکننده یکی هستند، اما اینگونه نیست. نرمکننده یکی از مواد تشکیلدهنده مرطوبکننده است. سایر مواد موجود در مرطوبکننده آب را به پوست میرسانند. نرمکنندهها بخشی از یک مرطوبکننده هستند که پوست را نرم و صاف نگه میدارند.
بسیاری از افراد گاهبهگاه پوست خشک و تحریکشده دارند، بهخصوص در فصل زمستان که هوا سرد و خشک است. همچنین میتوان از شستن مکرر دستها یا کار با مواد شیمیایی خشن خودداری کرد تا پوست کمتر خشک شود. نرمکنندهها برای تسکین و التیام پوست خشک ساخته شدهاند و دلایل زیادی میتوانند باعث خشکی پوست شوند، از جمله:
نرمکنندهها میتوانند این شرایط و همچنین سایر تحریکات پوستی مانند سوختگیهای ناشی از پرتودرمانی و بثورات پوشک را درمان کنند. سایر کارهایی که باعث خشکی پوست میشوند و میتوان آنها را با نرمکنندهها درمان کرد عبارتند از:
مهم نیست که علت خشکی پوست چیست، پوست خشک، خارشدار، تحریکشده و ترکخورده ناراحتکننده است. حتی بدتر از آن، منافذ پوست ممکن است به دلیل خراش یا ترک خونریزی کرده یا عفونی شوند. نرمکنندهها میتوانند به بهبود و کنترل علائم کمک کنند و پوست را التیام ببخشند.
نوع نرمکنندهای که برای شما مناسب است به علت و شدت بیماری پوستی، قسمتی از بدن که تحت تأثیر قرار گرفته و ترجیحات شخصی شما بستگی دارد. ممکن است قبل از تصمیمگیری در مورد انتخاب نرمکننده، چندین نوع مختلف را امتحان کنید. حتی ممکن است از انواع مختلف در زمانهای مختلف روز یا سال استفاده کنید، زیرا میزان خشکی پوست متفاوت است.
رایجترین روش برای طبقهبندی نرمکنندهها بر اساس میزان چرب بودن آنها است. همه نرمکنندهها پوست را نرم و صاف میکنند، اما میزان روغن موجود در آنها تعیین میکند که چقدر به عنوان یک عامل انسدادی قوی هستند. هرچه یک نرمکننده حاوی روغن بیشتری باشد، لایه محافظ بهتری روی پوست ایجاد میکند تا رطوبت را جذب کند.
پمادها بیشتر روغنی هستند و بسیار چرب هستند. آنها ضخیم هستند و از دست دادن آب پوست جلوگیری میکنند و نیازی به استفاده مجدد ندارند چون به سرعت جذب نمیشوند. چسبناک هستند و به سختی روی پوست پخش میشوند، به خصوص در نواحی پرمو.
پمادها بسیار مرطوب هستند و بهترین نرمکننده برای پوستهای خیلی خشک یا ضخیم میتوانند باشند. بیشتر پمادها هیچگونه مواد نگهدارندهای ندارند، پس پوست کمتر به آنها واکنش بد نشان میدهد. نباید آنها را روی پوستی که مایعات ترشح میکند یا خیس است استفاده کرد.
کرمها تعادل روغن و آب دارند. این ویژگی باعث میشود که به راحتی روی پوست پخش شوند، اما رطوبت کمتری نسبت به پمادها دارند. آنها روغن کافی برای به دام انداختن آب در پوست دارند، اما کمتر چرب و روغنی هستند. همچنین سبکتر و راحتتر از پمادها هستند که استفاده از آنها را در طول روز راحت میکند. کرمها نسبت به لوسیونها سنگینتر و مرطوبکنندهتر هستند، که آنها را برای استفاده در شب نیز مناسب میکند.
لوسیونها عمدتاً آب با مقدار کمی روغن هستند. آنها کمترین رطوبت را در بین سه نوع نرمکننده دارند. از آنجایی که مایع هستند، به راحتی روی پوست سر و سایر نواحی بدن که پرمو هستند پخش میشوند.
این نوع نرمکننده برای استفاده در روز مناسب است زیرا نازک است و به راحتی اعمال میشود. اما باید بیشتر از لوسیونها استفاده کرد چون پوست به سرعت آنها را جذب میکند. بیشتر لوسیونها حاوی مواد نگهدارنده هستند، پس احتمال بیشتری دارد که پوست به آنها واکنش بد نشان دهد. قبل از استفاده از یک لوسیون جدید، آن را روی قسمت کوچکی از پوست آزمایش کنید تا مطمئن شوید که واکنش نامطلوب نداشته باشد. میتوان از لوسیون روی پوستی که مایع ترشح میکند یا خیس است استفاده کرد.
